چرا بعضی کودکان در مهد بازی گروهی را دوست ندارند؟

خیلی از مربی ها و حتی والدین با این صحنه آشنا هستند:

کودکی که گوشه ی کلاس نشسته در حالی که بقیه بچه ها بازی می کنند،اما او ترجیح می دهد تنها باشد.اولین واکنش ها معمولا نگرانی است که : نکنه مشکلی داره؟ ، چرا با بقیه قاطی بازی نمیشه؟

باید خیلی ساده گفت که علاقه نداشتن کودک به بازی گروهی لزوما مشکل خاصی ندارد،اما این رفتار بی دلیل هم نیست و اگر درست درک شود میتوان به خوبی آن را مدیریت کرد.

طبق منابع معتبر رشد کودک، رشد مهارت های اجتماعی در سال های اولیه کودکی نقش بسیار مهمی در تمایل کودک به شرکت در بازی های گروهی دارد.

چرا بعضی کودکان بازی گروهی را دوست ندارند؟

5 دلایل مختلف علاقه نداشتن کودک به بازی گروهی :

1.تفاوت های شخصیتی کودک

بعضی از کودکان ذاتا درون گرا هستند،قبل از وارد شدن به جمع نیاز دارند که فضا را بشناسند و آدم ها را ببینند و احساس امنیت کنند،به همین خاطر در مهدکودک که محیطی جدید،شلوغ و پرتحرک است طبیعی است که همچین کودکی ترجیح دهد:

• تنهایی بازی کند
• بیشتر ببیند و مشاهده کند تا شرکت کننده باشد
• دیرتر وارد بازی های گروهی شود

باید گفت که این واکنش ها و رفتارها الزاما به این معنا نیست که کودک ضعف مهارت اجتماعی دارد،ولی یکی از دلایل رایج علاقه نداشتن کودک به بازی گروهی محسوب می شود.

2.نا آشنایی با محیط مهدکودک و اضطراب جدایی

برای خیلی از کودکان ،مهدکودک اولین تجربه جدایی جدی و واقعی از والدین است.وقتی کودک با فضای جدید،مربی و یا حتی بچه ها احساس راحتی ندارد بیشتر روی امنیت خودش تمرکز میکند نه بازی و ممکن است در این حالت:

• انرژی و آمادگی روانی برای بازی گروهی ندارد
• ترجیحش این است که تنها در یک گوشه بماند
• از شلوغی و جمع گروه های بازی ها فاصله میگیرد

اگر این رفتارها همراه با گریه و یا بی قراری باشد بررسی موضوع “گریه کودک در مهدکودک” میتواند کمک بکند تا واکنش درستی نسبت به این موضوع داشته باشید.

3.نداشتن مهارتهای اجتماعی اولیه

بازی های گروهی معمولا لازمه ی داشتن مهارت هایی مثل نوبت گرفتن،صحبت کردن،همکاری با یکدیگر،پذیرفتن باخت و….. هستند.

کودکی که کمتر در جمع هم سن و سال های خود بوده و بیشتر با بزرگسال ها وقت گذرانده و تجربه بازی های گروهی و مشارکتی را نداشته،ممکن است نداند که چطور وارد بازی های گروهی شود و یا نداند چه واکنشی نشان دهد،این موضوع بیشتر هم در سنین پیش دبستانی 1 رایج است چون کودک تازه وارد فضای اجتماعی می شود.

4.تجربه های منفی قبلی

گاهی اوقات یکسری اتفاق های خیلی ساده باعث میشود که کودک از بازی گروهی فاصله بگیرد یا اعتماد به نفس لازم را جهت شرکت در بازی نداشته باشد مثل:

• مسخره شدن توسط دیگران
• دعوا کردن او
• کنار زدن او از بازی
• باختن از بازی که برایش سنگین بوده

این تجربه ها در ذهن خیلی از کودکان می ماند و باعث می شود ناخودآگاه از بازی های گروهی بپرهیزند،به همین خاطر اگر اعتماد به نفس کودکان تقویت شود امکان این که تمایل به بازی ها و جمع های گروهی داشته باشند بیشتر می شود.

5.فضای مهدکودک و نقش مربی

محیط و فضای مهدکودک و برخورد و رفتار مربی تاثیر مستقیم در واکنش کودک دارد،در دوره هایی مثل پیش دبستانی 2 که تمرکز روی آمادگی اجتماعی و گروهی بیشتر است میتواند کودک را تشویق کند و باید به ای نکات توجه داشت که اگر بازی ها به شدت رقابتی باشند و کودک برای مشارکت در بازی تحت فشار قرار بگیرد و یا حتی بین بچه ها مقایسه وجود داشته باشد،کودک احساس امنیت نمی کند و در بازی ها شرکت نمیکند و عقب میکشد.

چگونه می‌توان کودک را به بازی گروهی علاقه‌مند کرد؟!

بازی های گروهی در واقع مهارتی ست که باید به کودک یاد داد و یادگرفتنی ست،نه آن چیزی که از اول کودک بلد باشد.

جمع بندی:

علاقه نداشتن کودک به بازی گروهی به دلیل تفاوت های شخصیتی،اضطراب جدایی،نداشتن مهارت های اجتماعی یا تجربه های منفی قبلی،میتواند باشد.این رفتار معمولا طبیعی است و به مرور زمان با ایجاد احساس امنیت،بازی های گروهی کوچک و تشویق درست و مناسب برطرف می شود.بازی گروهی یک مهارت اکتسابی است که با حمایت درست مربیان و والدین میتوان آن را تقویت کرد.

سوالات متداول:

1.آیا علاقه نداشتن کودک به بازی گروهی در مهد نشانه خجالتی بودن است؟

نه لزوما،بعضی کودکان برای تطبیق پیدا کردن با محیط و بقیه به زمان بیشتری نیاز دارند.

2.از چه سنی بازی گروهی برای کودک مهم میشود؟

از حدود سن 3تا4 سالگی ،اما باید گفت که سرعت رشد در هر کودک متفاوت است.

3.چه بازی هایی برای شروع مناسب ترند؟

بازی های مشارکتی ساده که بدون رقابت باشند با تعداد کم.

4.چه زمانی باید نگران شد؟

اگر کودک همیشه و به طور دائم منزوی باشد و هیچ ارتباط اجتماعی نداشته باشد بهتر است که با یک مشاور صحبت کنید.